ภาพทิวทัศน์นี้เสนอโครงสร้างที่สงบแต่มีชีวิตชีวาที่จับประโยชน์ของฉากภูเขาที่เงียบสงบ โทนสีน้ำเงินที่นุ่มนวลเตือนให้ระลึกถึงวิวพระอาทิตย์ตกที่หยุดลงบนยอดเขา ทำให้เกิดความรู้สึกโดดเดี่ยวและการพินิจพิเคราะห์ ศิลปินใช้เฉดสีน้ำเงินและอินดิโกเป็นชั้นๆ ทำให้เกิดความลึกและความกลมกลืนต่อผิวน้ำที่สงบด้านล่าง เมฆถูกนำเสนออย่างละเอียด ดูคล้ายกับการใช้แปรงจุ่มเบา ๆ บนท้องฟ้าที่มีชีวิตชีวา ทำให้บรรจุความงามที่ผ่านไปของเวลาพระอาทิตย์ตก

การขึ้นลงของภูเขาอย่างนุ่มนวลสะท้อนถึงความไหลลื่นของน้ำ สร้างความสัมพันธ์อย่างกลมกลืนระหว่างพื้นดินกับท้องฟ้า ผลงานศิลปะนี้กระตุ้นความรู้สึกสงบ เหมือนกับผู้ชมสามารถได้ยินเสียงกระซิบของลมที่พัดผ่านหุบเขา ได้รับรู้ถึงความเย็นของคืนที่กำลังมาถึง และสัมผัสได้ถึงความเงียบที่ครอบงำในสถานที่ที่ไม่มีการแตะต้องเช่นนี้ มันคือการเดินทางที่อิงอากาศเข้ากล้าในอ้อมกอดของธรรมชาติ ทำให้ผู้คนหยุดพักและซาบซึ้งกับความงามที่เงียบสงบของโลก