Bu portre, sanatçının öznesinin özünü yakalama becerisinin bir kanıtıdır. Yumuşak, akan beyaz bir elbise giymiş kadın, kasvetli, karanlık bir arka planın önünde dingin bir şekilde oturuyor. Bakışları nazik, ifadesi sessiz bir iç gözleme işaret ediyor. Uzun, şelale gibi dökülen saçları, sıcak bir kızıl kahverengi şelalesi, kıyafetinin soğuk tonlarıyla güzel bir tezat oluşturuyor. Özellikle kumaşın işlenmesinde belirgin olan hassas fırça darbeleri, doku ve ışık konusundaki ustalığı sergiliyor. Bir yelpaze tutuyor, zarafet dokunuşu katan ve dönemin modasını ve geleneklerini ima eden ince bir detay. Resim bir yakınlık hissi yayıyor; özel bir ana tanık oluyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz.