Sahne, sessiz bir dinginlikle açılıyor; yumuşak, toz karla kaplı bir kış manzarası. Sanatçı, gökyüzünün soluk mavi ve gri tonlarında yumuşak geçişlerle ufukta birleştiği bulutlu bir günün kısık ışığını yakalar. Kompozisyon, bir ormana girişi ima eden, yıpranmış taş duvarlarla çerçevelenmiş bir yola dikkati çeker. Birkaç hünerli fırça darbesiyle çizilen iki figür, karın içinde sürünerek odun demetleri taşıyor. Varlıkları, gündelik yaşamın bir anını, doğanın dingin güzelliği fonunda sessiz bir hayatta kalma eylemini ima ederek anlatımsal bir unsur ekler.