De scène ontvouwt zich met een stille stilte; een winterlandschap, bedekt met zachte, poederachtige sneeuw. De kunstenaar vangt het gedempte licht van een bewolkte dag, waar de lucht overgaat in de horizon in zachte gradaties van lichtblauw en grijs. De compositie trekt het oog naar een pad, omlijst door verweerde stenen muren, wat de ingang van een bos suggereert. Twee figuren, weergegeven met een paar behendige penseelstreken, ploeteren door de sneeuw en dragen bundels hout. Hun aanwezigheid voegt een verhalend element toe, dat een moment uit het dagelijks leven suggereert, een stille daad van overleven tegen de achtergrond van de serene schoonheid van de natuur.