Scena rozgrywa się w ciszy; zimowy krajobraz, pokryty miękkim, pudrowym śniegiem. Artysta uchwycił przytłumione światło pochmurnego dnia, gdzie niebo łączy się z horyzontem w delikatnych odcieniach bladego błękitu i szarości. Kompozycja przyciąga wzrok ku ścieżce, obramowanej przez zwietrzałe kamienne mury, sugerując wejście do lasu. Dwie postacie, oddane kilkoma sprawnymi pociągnięciami pędzla, brną przez śnieg, niosąc wiązki drewna. Ich obecność dodaje element narracyjny, sugerując moment codziennego życia, cichy akt przetrwania na tle spokojnego piękna natury.