Eser, oturan ve doğrudan izleyiciye bakan genç bir kız olan Felix'i sunuyor. Sanatçının görünür fırça darbelerini kullanması, resme bir dinamizm hissi katıyor, sanki kız herhangi bir anda hareket edebilirmiş gibi. Renkler yumuşak, donuk maviler, griler ve pembeler hakim, nazik bir atmosfer yaratıyor. Arka plan belirsiz, böylece odak noktası kesin olarak konu üzerinde kalıyor.

Kızın ifadesi biraz ciddi, gözleri hem masumiyetin hem de tefekkürün bir ipucunu yakalıyor. Kompozisyon basit ve doğrudan, sanatçının yaklaşımı, sanki özel bir ana tanık oluyormuşuz gibi, bir yakınlık hissi uyandırıyor. Fırça darbeleri, görünür olsalar da, sert değil; tuvali okşuyor gibi görünüyorlar, gözü keşfetmeye davet eden dokulu bir yüzey yaratıyorlar. Bu resim bir hayata, zaman içinde yakalanmış bir ana, ince duygu ve sessiz güzellikle dolu bir penceredir.