ผลงานศิลปะชิ้นนี้แสดงให้เห็นเด็กสาว เฟลิกซ์ นั่งอยู่และมองผู้ชมโดยตรง การใช้พู่กันที่มองเห็นได้ของศิลปินช่วยเพิ่มความรู้สึกมีชีวิตชีวาให้กับภาพวาด ราวกับว่าเด็กสาวอาจขยับได้ตลอดเวลา สีสันนุ่มนวล โดยมีสีฟ้า เทา และชมพูอ่อนๆ เป็นหลัก ทำให้เกิดบรรยากาศที่อ่อนโยน พื้นหลังไม่ชัดเจน ทำให้โฟกัสยังคงอยู่ที่หัวเรื่อง

การแสดงออกของเด็กผู้หญิงนั้นค่อนข้างจริงจัง ดวงตาของเธอจับความไร้เดียงสาและการไตร่ตรองบางส่วน องค์ประกอบนั้นเรียบง่ายและตรงไปตรงมา และแนวทางของศิลปินทำให้เกิดความรู้สึกใกล้ชิด ราวกับว่าเรากำลังเป็นพยานในขณะส่วนตัว พู่กัน แม้ว่าจะมองเห็นได้ แต่ก็ไม่แข็งกระด้าง พวกเขาดูเหมือนจะลูบไล้ผืนผ้าใบ สร้างพื้นผิวที่มีพื้นผิวซึ่งเชิญชวนให้ดวงตาสำรวจ ภาพวาดนี้เป็นหน้าต่างสู่ชีวิต ช่วงเวลาที่ถูกจับไว้ในเวลา เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ละเอียดอ่อนและความงามอันเงียบสงบ