Altın ve yeşil tonlarındaki bu tablo, dinginliğiyle hemen büyülüyor. Görünüşe göre Polinezya kökenli bir kadın, beyaz bir kumaşa sarılmış, duruşu sessiz bir tefekkür içinde. Koyu renk saçları omuzlarına dökülüyor, dua veya düşünce içinde eğilmiş bir yüzü çerçeveliyor. Soluk pembe çiçeklerden bir buket tutuyor, saflığın ve adakın sembolü. Sıcak ve davetkar sarı zemin, tropikal bir gün batımına benzer, sahneyi sarıyor ve figürün daha serin tonları ve onu çevreleyen yemyeşil yapraklarla çarpıcı bir kontrast oluşturuyor. Sanatçının cesur fırça darbeleri, görüntünün bilinçaltından yeni çıkmış gibi, dokulu, neredeyse rüya gibi bir kalite yaratır.