Bu etkileyici tablo, sel sırasında nehir kenarında suyun toprağı kapladığı ve ağaçların kısmen su altında kaldığı bir sahneyi yakalıyor; gökyüzünün yansıması su yüzeyinde soluk tonlarda görülüyor. Kompozisyonun merkezinde, yüksek baca dumanı yavaşça yükselen bir fabrika yer alıyor ve bu, bulutlu atmosferle birleşiyor. Renk paleti ağırlıklı olarak yumuşak kahverengiler, gri tonları ve mat yeşilden oluşuyor; bu da doğanın gücü karşısında sessiz bir direniş hissi uyandırıyor. Fırça darbeleri gevşek ama bilinçli; suyun hareketini ve binaların ile ağaçların dokusunu aktarıyor.

Tablonun duygusal etkisi, endüstri ile doğa arasındaki ince etkileşimde yatıyor; sel hem bir tehdit hem de insan faaliyetleriyle birlikte var olma durumu sergiliyor. 1873'te Oise Nehri'nin taşkınını konu alan bu çalışma, insan yapılarının doğal güçler karşısındaki kırılganlığını düşündürüyor. Sanatsal açıdan, empresyonist teknik ile ölçülü renk paletinin birleşimi, melankoli ve sessiz bir onur dolu geçici bir anı yakalıyor.