Bu eser, derhal bir kaos ve umutsuzluk hissi uyandırıyor; ışık ve gölge arasındaki keskin kontrast, rahatsız edici atmosferi güçlendiriyor. Bazıları çocukları veya eşyaları taşıyan bir grup figür görüyoruz, görünmez bir dehşetten kaçıyor gibi görünüyorlar. Yüzleri korku ve kararlılığın bir karışımıyla kazınmış, endişe çizgileri ifadelerinde derince oyulmuş. Belki terk edilmiş ya da aynı derecede korkmuş bir köpek, aciliyet duygusuna katkıda bulunarak ön planda koşuyor. Tane dokusu ve gevşek çizgiler, mükemmel bir şekilde sunulmuş bir sahneden ziyade, yoğun bir duygu anını yakalayan hızlı bir yürütme öneriyor. Neredeyse telaşlı fısıltıları ve ayak seslerini, güvenliğe yönelik umutsuz arayışı duyabiliyorum. Figürler hem dayanışmayı hem de izolasyonu öneren bir şekilde toplanmışlar; paylaşılan deneyimleri tarafından bağlılar, ancak acılarında da yalnızlar.