Sahne, su üzerinde bir alacakaranlık gösterisini tasvir ederek, sakin bir ihtişamla açılıyor. Parlak turuncu bir şerit, güneşin ufuktan aşağı battığı ufku geçiyor; üstte, kasvetli bulutlar, azalan ışığı yansıtan, koyu çivit mavisi ve donuk gri tonlarında boyanmış. Alttaki su, gökyüzünü yansıtır, yüzeyi serin maviler ve ince yeşillerin sakin bir uzantısıdır ve canlı üst kısma sakin bir zıtlık sunar.

Solda, bir ağaç doğal bir çerçeve görevi görür, silueti solan ışığa karşı karanlık bir varlıktır ve alt tarafta, rustik bir çitle çevrili, hafif çimenli bir yamaç, izleyicinin gözlerini yönlendirir. Kompozisyon basit ama derinden etkilidir, ufuk ve suyun yatay çizgileri bir sakinlik hissi yaratır. Resim, sessiz bir tefekkür hissi, gündüz ve gece arasında asılı bir an, doğanın ihtişamının en dolu ve en sakin haliyle ortaya çıktığı bir anı çağrıştırıyor.