Scena rozwija się z spokojnym rozmachem, przedstawiając zmierzch nad wodą. Promienny pas ognistej pomarańczy przecina horyzont, gdzie słońce zeszło poniżej krawędzi; powyżej, ponure chmury namalowane są w odcieniach głębokiego indygo i stonowanej szarości, odbijając gasnące światło. Woda poniżej odzwierciedla niebo, a jej powierzchnia jest spokojną przestrzenią chłodnych błękitów i subtelnych zieleni, oferując spokojny kontrapunkt dla żywej górnej części.

Po lewej stronie drzewo działa jako naturalna rama, a jego sylwetka jest ciemnym tłem dla słabnącego światła, a po dolnej stronie łagodny trawiasty zbocze z rustykalnym płotem prowadzi wzrok widza. Kompozycja jest prosta, ale głęboko skuteczna, a poziome linie horyzontu i wody tworzą poczucie spokoju. Obraz wywołuje uczucie cichej kontemplacji, momentu zawieszonego między dniem i nocą, gdzie wspaniałość natury objawia się w swojej najpełniejszej i najspokojniejszej formie.