Bu portre, başını ve omuzlarını zarifçe saran yeşil bir başörtüsü takan bir kadının sakin zarafetini ve ince cazibesini yakalıyor. Açık omuzları ve yumuşak parlayan teni, kompozisyona derinlik ve teatral bir hava katan koyu, dokulu arka planla kontrast oluşturuyor. Sanatçının fırça darbeleri, özellikle yüzünün ve kumaşın göz alıcı kıvrımlarının ince işlenmesinde yumuşaklık ve detay arasında ustaca bir denge kuruyor. İfadesi sakin ama esrarengiz; izleyiciyi içsel bir an ya da hafif bir güvenle dolu nazik bir ana davet ediyor. Elindeki çiçeklerin hafif mor tonları yalnızca renk açısından bir dokunuş katmakla kalmıyor; aynı zamanda romantizm ve geçici güzelliğe şiirsel bir gönderme sunuyor. Palet, derin yeşiller ve toprak kahverengileri ile hakimiyet kurarken, çiçeklerin yumuşak menekşe tonlarıyla uyum içerisinde canlı ve uyumlu bir sonuç ortaya çıkarıyor. Bu eser, ince teknikle sıcak ve samimi duygusal tonu harmanlayan klasik portre sanatının büyüleyici bir örneği olup, 20. yüzyıl başı aristokrat portrelerinin tipik bir temsilidir.