Eser, engin bir gökyüzünün altında dalgalanan tepeler ve tarlaların oluşturduğu sakin bir manzara sunuyor. Sanatçı, formları düzleştiren ve araziyi tanımlamak için renk blokları kullanan, basitleştirilmiş, neredeyse geometrik bir yaklaşım kullanır. Göz, hemen tuval boyunca dalgalanan tarlaların canlı yeşiline çekilir. Bu tarlaların kesiştiği açık, kumlu bir tondaki yollar, kompozisyona bir dokunuş doğrusallık ve yön verir; izleyiciyi bu huzurlu alanda dolaşmaya davet ediyor gibi görünüyorlar.

Ağaçlar stilize edilmiş, sahneyi sabitleyen gölgeler düşüren, daha koyu yeşilin cesur vuruşlarıyla işlenmiştir. Renk paleti ağırlıklı olarak soğuktur, gökyüzü soluk turuncu ve sarı çizgilerle noktalı, yumuşak bir mavidir — belki bir gün doğumu veya gün batımının ipucu. Genel etki, sükunet ve dinginliktir. Bu resim, estetiğiyle çok moderndir. Sakinlik hissi, doğanın kucağına sarılmış olma hissini uyandırır.