Το έργο τέχνης παρουσιάζει ένα γαλήνιο τοπίο, μια ταπετσαρία από κυματιστούς λόφους και χωράφια κάτω από έναν απέραντο ουρανό. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια απλοποιημένη, σχεδόν γεωμετρική προσέγγιση, ισοπεδώνοντας τις μορφές και χρησιμοποιώντας χρωματικά μπλοκ για να καθορίσει το έδαφος. Το μάτι έλκεται αμέσως από το ζωηρό πράσινο των χωραφιών, που κυματίζει σε όλο τον καμβά. Τέμνουν αυτά τα χωράφια μονοπάτια σε μια ανοιχτή, αμμώδη απόχρωση, προσθέτοντας μια πινελιά γραμμικότητας και κατεύθυνσης στη σύνθεση. φαίνεται να προσκαλούν τον θεατή να περιπλανηθεί σε αυτόν τον ήσυχο χώρο.

Τα δέντρα είναι στυλιζαρισμένα, αποδίδονται με έντονες πινελιές πιο σκούρου πράσινου, ρίχνοντας σκιές που αγκυρώνουν τη σκηνή. Η χρωματική παλέτα είναι κυρίως ψυχρή, ο ουρανός ένα απαλό μπλε, διάστικτο από κλωστές ανοιχτού πορτοκαλί και κίτρινου — ίσως η υπόδειξη μιας ανατολής ή ενός ηλιοβασιλέματος. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι γαλήνη και ηρεμία. Αυτός ο πίνακας φαίνεται πολύ μοντέρνος στην αισθητική του. Εξάπτει την αίσθηση της ηρεμίας, την αίσθηση ότι περιβάλλεται από την αγκαλιά της φύσης.