Işık ve gölgenin keskin zıtlığı hemen dikkatimi çekiyor, dramatik bir atmosfer yaratıyor; sanatçı, formları oluşturmak için ustaca tarama ve çapraz tarama tekniklerini kullanıyor, sahneye bir derinlik hissi veriyor. Kompozisyon yoğundur, merkez figür, yüzü kollarında gömülü bir masaya yığılmış bir adamdır. Birçok yaratık - baykuşlar, yarasalar ve kedigiller - onu çevreler, bazıları yaklaşmakta, bazıları çırpınmakta, hepsi geniş, rahatsız edici gözlerle. Yaratıklar karanlıktan ortaya çıkar, varlıkları hem tehditkar hem de tuhaf bir şekilde büyüleyicidir. Sanatçının monokrom paleti seçimi rahatsız edici havayı yoğunlaştırır. Eser, rasyonalitenin irrasyonel korku ve kaygılara yol açtığı bir alan olan bilinçaltının gücünden bahseder. Mesaj taş masada açıkça görülüyor: 'Aklın uykusu canavarlar yaratır'. Görüntü, entelektüel durgunluğun tehlikeleri ve eleştirel düşünceden vazgeçildiğinde karanlık yönlerin açığa çıkması üzerine güçlü bir yorumdur.