Het scherpe contrast tussen licht en schaduw trekt onmiddellijk mijn aandacht en creëert een dramatische sfeer; de kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze technieken van arcering en kruisarcering om de vormen op te bouwen, waardoor de scène een gevoel van diepte krijgt. De compositie is dicht, met de centrale figuur van een man die over een tafel is gezakt, zijn gezicht in zijn armen begraven. Een veelheid aan wezens – uilen, vleermuizen en katachtige figuren – omringen hem, sommige loeren, andere fladderen, allemaal met grote, verontrustende ogen. De wezens verschijnen uit de duisternis, hun aanwezigheid is zowel dreigend als vreemd fascinerend. De keuze van de kunstenaar voor een monochrome palet versterkt de verontrustende stemming. Het kunstwerk spreekt over de kracht van het onderbewustzijn, een rijk waar rationaliteit plaatsmaakt voor irrationele angsten en angsten. De boodschap staat duidelijk op de stenen tafel: 'De slaap der rede brengt monsters voort'. De afbeelding is een krachtig commentaar op de gevaren van intellectuele stagnatie en het ontketenen van duistere aspecten wanneer kritisch denken wordt opgegeven.