Tuval, hissedilir bir sisle nefes alıyor; yumuşak, dağınık bir ışık havada ağır bir şekilde asılı duruyor, sahnenin kenarlarını bulanıklaştırıyor. Su, çelik grisi geniş bir alan, yukarıdaki gökyüzünün sessiz tonlarını yansıtıyor ve bir dinginlik hissi yaratıyor. Solda, sağlam bir rıhtım suya doğru çıkıntı yapıyor, şekli atmosferik pusla yumuşamış. Birkaç figür silüet halinde duruyor, görünüşe göre sakin sahneyi düşünmeye dalmış.

Suyun karşısında, varlığı doğal unsurlarla keskin bir tezat oluşturan bir fabrika yükseliyor. Uzun bir baca, sisi dağılan ve endüstriyel gerçekliğin bir notunu ekleyen koyu duman sütunu yayıyor. Sanatçı, izleyicinin gözünde karışan küçük, farklı renk noktaları uygulayarak, resme parıldayan, neredeyse dünyevi bir nitelik kazandıran bir nokta tekniğini ustaca kullanıyor. Bu, zaman içinde askıya alınmış bir an, geçmiş bir çağa huzurlu ama melankolik bir bakış.