Płótno oddycha namacalną mgłą; miękkie, rozproszone światło wisi ciężko w powietrzu, zacierając krawędzie sceny. Woda, rozległa przestrzeń stalowej szarości, odbija stonowane odcienie nieba powyżej, tworząc poczucie spokoju. Po lewej stronie solidny dok wystaje w wodę, a jego kształt zmiękcza atmosfera mgły. Kilka postaci stoi w sylwetkach, pozornie zatopionych w kontemplacji spokojnej scenerii.

Po drugiej stronie wody wznosi się fabryka, której obecność stanowi wyraźny kontrast z elementami natury. Wysoki komin wydziela kolumnę ciemnego dymu, która rozprasza się we mgle, dodając nutę przemysłowej rzeczywistości. Artysta mistrzowsko wykorzystuje technikę pointylistyczną, stosując małe, wyraźne kropki koloru, które łączą się w oku widza, nadając obrazowi migotliwą, niemal eteryczną jakość. To chwila zawieszona w czasie, spokojne, ale melancholijne spojrzenie na minioną epokę.