Bu portre, bir pencereden gelen yumuşak ışıkla dolu, sakin bir öğleden sonrasını fısıldıyor. Zarif bir dantelle süslenmiş, sade beyaz bir elbise içinde zarif bir kadın rahatça oturuyor. Bakışları bizimkiyle buluşuyor, doğrudan ama nazik, sanki samimi bir tefekkür anını paylaşıyor gibi. Sanatçının fırça darbeleri, görünür olsalar da, kusursuz bir şekilde karışarak havadarlık ve dinginlik hissi yaratıyor. Kompozisyon dengeli, figür merkezde, sandalyenin yumuşak desenleri ve arka planın yumuşak tonlarıyla çevrili. Genel etki, dingin bir güzellik, zarafet ve iç gözlemin zamansız bir tasviridir.