Bu etkileyici eserde, iki genç kız kardeş bir terasta, canlı çiçekler ile süslenmiş çiçek saksileri arasında oturuyor; büyük kız, lacivert bir ceket giymiş olarak, rengarenk yün toplarıyla dolu bir sepeti kucaklıyor, ifadesi huzur ve sevinçle dolup taşıyor. Yanında, küçük kız masumiyeti simgeliyor, beyaz bir elbise giymiş ve canlı çiçeklerle süslenmiş sevimli bir şapka takıyor, sahneye masalsı bir hava katıyor. Arka plandaki yeşillik ve su yansıması, bu samimi anı ustaca çerçeveliyor ve izleyicinin gözünü hem figürleri hem de çevrelerini tanımlayan yumuşak fırça darbeleri aracılığıyla yönlendiriyor. Bu yaşam kesitine daldıkça, yaprakların hafif hışırtısını ve güneşli bir öğleden sonranın tatlı sohbetini duyabiliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz.

Renoir'ın renk kullanımı özellikle çarpıcı; büyük kızın şapkası soğuk mavi ve yeşil tonları arasında parlayarak, gençliklerini vurgulayan hoş bir kontrast oluşturuyor. Işık, yüzlerinin üzerinde dans ediyormuş gibi, çocukluğun neşesini ve kardeşlik bağını zamanın kısa bir anında yakalıyor. Bu eser, sadece iki kızı tasvir etmekle kalmaz, aynı zamanda doğanın zarafetinin ortasında masumiyetin kutlamasını yapar; izlenimcilik ruhunu yansıtan, gerçekliğin özü bir an, gerçekten yakalanıp değerlidir.