Eser, bizi büyük, belki de semavi bir ölçekteki bir aleme taşıyor. Işık ve gölgenin hassas etkileşimiyle titizlikle tasvir edilmiş, süslü, dövme demir kapılar, kompozisyona hakim. Aralanmışlar, bir girişi, mekanlar arasındaki bir eşiği ima ediyorlar. Klasik kıyafetler giymiş görünen bir figür, bir eli kapıya yaslanmış, diğeri bir pelerin tutarak uçurumun kenarında duruyor. Sahne beklentiyle dolu, anlatının eşiğinde bir an. Çapraz tarama ve hassas çizgilerin kullanımı, derinlik ve atmosfer hissi vererek, mekanı geniş ve gizemli hale getiriyor.