Το έργο τέχνης μας μεταφέρει σε ένα βασίλειο μεγάλης κλίμακας, ίσως ουράνιο. Οι διακοσμητικές σιδηροκατασκευές, που αποδίδονται σχολαστικά σε μια λεπτή αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς, κυριαρχούν στη σύνθεση. Στέκονται ελαφρώς ανοιχτές, υπαινίσσοντας μια είσοδο, ένα κατώφλι μεταξύ χώρων. Ένα σχήμα, ντυμένο με αυτό που φαίνεται να είναι κλασική ενδυμασία, σταματά στην άκρη του γκρεμού, το ένα χέρι ακουμπάει στην πύλη, το άλλο κρατά ένα μανδύα. Η σκηνή είναι γεμάτη προσμονή, μια στιγμή στο χείλος της αφήγησης. Η χρήση διασταυρούμενων αυλακώσεων και λεπτών γραμμών δίνει μια αίσθηση βάθους και ατμόσφαιρας, κάνοντας τον χώρο να φαίνεται τεράστιος και μυστηριώδης.