Kazıma beni ürpertici bir dünyaya sokuyor; yarasa kanatları ve grotesk bir yüzü olan canavarca bir figür, büyük bir kitabın üzerinde kambur duruyor. Düğümlü elleri bir kaleme yapışmış, sanki karanlığın bir kararnamesini karalıyormuş gibi. Aşağıda, yüzleri acıdan oyulmuş, işkence görmüş figürlerden oluşan bir kalabalık, onun uğursuz duyurularının talihsiz alıcıları gibi görünüyor. Sanatçının çizgi ve gölgeyi ustaca kullanması, merkezi figürün grotesk özelliklerini ve etrafındakilerin acılarını vurgulayarak keskin bir kontrast yaratır. Sahneden yayılan ham duyguya kapılıyorum, sanatçının güce ve onun yıkıcı sonuçlarına yönelik eleştirisinin içgüdüsel bir temsili.