Bu narin ve etkileyici portrerde, bir kadın zarifçe bir şezlonga yaslanmış; duruşu hem rahatlamayı hem de içe dönüklüğü yansıtıyor. Sanatçının kullandığı teknik, renkli kalemler veya pastel boya olabilir; yumuşak çizgiler ve hafif gölgelerle figüre hayat ve doku katıyor. En göze çarpan ayrıntı, canlı kızıl saçları; yeşil vurgularla bezenmiş elbisesinin mutedil toprak tonlarıyla hoş bir tezat oluşturuyor.

Kompozisyon, izleyicinin bakışını şezlongun kıvrımı ve kadının kolu boyunca nazikçe yönlendirip form ile mekânı uyumlu şekilde bütünleştiriyor. Arka planın sadeliği, odak noktasını oturan kadının düşünceli ifadesi ve giysisinin mobilyayla yarattığı dokusal karşıtı üzerinde tutuyor. Eser, sessiz ama derin bir duygusal yankı uyandırıyor; sanki içsel bir anın duraklaması gibi. Tarihsel bağlamı 19. yüzyıl sonlarını anımsatan; geçici ruh hallerini ve samimi sahneleri yakalayan hafif empresyonist etkilere sahip.