Bu eserde, yemyeşil kırsal bir manzara içinde sürüsüne göz kulak olan bir çoban kızı betimlenmiştir. Sahne, empresyonistlerin yumuşak fırça darbeleri ile canlı renk kontrastlarını harmanlayarak izleyicinin dikkatini yeşilin farklı tonları ve çoban kızının yaslandığı rustik taş terasa yönlendiriyor. Koyunlar ve keçiler huzur içinde otlarken, dokulu ve nazik fırça darbeleri pastoral ortamı canlandırıyor. Ağaç yapraklarının renkleri, sıcak sonbahar altınlarından koyu gölgeli yeşilliklere kadar zengin bir ton yelpazesinde sunulmuş, dinamik ve canlı bir arka plan oluşturuyor.

Kompozisyon oldukça davetkar; çoban kızı düşünceli bir ifade taşıyor ve adeta manzarayla bütünleşmiş gibi görünüyor. Sanatçının ince ama ifade dolu fırça kullanımı kırsal hayatın sakinliğini ve sonsuz döngüsünü yakalıyor. Bu eser, doğa ve günlük yaşamın sanat dünyasında derin bir ilgi gördüğü bir dönemi yansıtıyor; katı gerçekçiliğin ötesinde, hayal gücüyle gözlemi dengeliyor ve doğayla huzurlu bir birliktelik hissi uyandırıyor.