Eser, görkemli ve yıpranmış bir kilise portalinin dışında, güneşin aydınlattığı bir anı yakalar. Mimari hakimdir; masif taş bloklar, ışıkla yumuşatılmış dokularıyla cepheyi oluşturur. Sanatçı, binanın sağlamlığını vurgulayan derin gölgeler düşürerek, ışık ve gölgeyi ustalıkla kullanır. Kemerli kapının üzerinde, dini bir sahneyi – belki de Meryem Ana ve Çocuk'u – tasvir eden bir mozaik parıldar. Mozaiğin altında, ilginç bir unsur ekleyen çerçeveli bir metin görülür. Dönem kıyafetleri giymiş bir grup insan, girişin yakınında toplanmıştır. Sahne, tarih, inanç ve o dönemin günlük yaşamı duygusunu uyandırır. Şık giyimli bir adam, belki de onlara rehberlik ederek veya onlarla konuşarak, kadınlara doğru jest yapıyor.