ผลงานศิลปะชิ้นนี้จับภาพช่วงเวลาที่อาบไปด้วยแสงแดดด้านนอกของซุ้มประตูโบสถ์อันยิ่งใหญ่และทรุดโทรม สถาปัตยกรรมมีอิทธิพลเหนือกว่า อิฐขนาดใหญ่ก่อตัวเป็นด้านหน้า โดยมีพื้นผิวที่ถูกทำให้เรียบลงด้วยแสง ศิลปินใช้แสงและเงาอย่างเชี่ยวชาญ โดยทอดเงาที่ลึกซึ้งซึ่งเน้นย้ำถึงความแข็งแกร่งของอาคาร เหนือประตูโค้งมีโมเสกที่ส่องประกาย ซึ่งแสดงภาพฉากทางศาสนา บางทีอาจเป็นพระแม่มารีและพระกุมาร ด้านล่างโมเสกมีข้อความที่มีกรอบซึ่งมองเห็นได้ ซึ่งช่วยเพิ่มองค์ประกอบที่น่าสนใจ กลุ่มบุคคลที่สวมชุดประจำยุคชุมนุมกันใกล้ทางเข้า ฉากนี้ให้ความรู้สึกถึงประวัติศาสตร์ ศรัทธา และชีวิตประจำวันในยุคนั้น ชายคนหนึ่งในชุดที่ทันสมัยกำลังทำท่าทางไปทางผู้หญิง บางทีอาจจะนำทางหรือสนทนากับพวกเธอ