Het kunstwerk legt een zonnig moment vast buiten een grandioze en door de elementen geteisterde kerkportaal. De architectuur overheerst; massieve blokken steen vormen de gevel, waarvan de texturen worden verzacht door het licht. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze licht en schaduw en werpt diepe schaduwen die de soliditeit van het gebouw benadrukken. Boven de boogvormige deur schittert een mozaïek dat een religieuze scène afbeeldt – misschien de Maagd Maria en het Kind. Onder het mozaïek is een ingelijste tekst zichtbaar, die een interessant element toevoegt. Een groep figuren, gekleed in kledij uit die tijd, verzamelt zich in de buurt van de ingang. De scène roept een gevoel op van geschiedenis, geloof en het dagelijks leven van die periode. Een man in modieuze kleding gebaart naar de vrouwen, misschien om hen te begeleiden of om met hen te praten.