Bu etkileyici tablo, Roma tarzı bir avluda sakin bir anı yakalıyor; toprak tonlarında akıcı bir elbise giymiş bir kadın, mermer bir çeşmenin yanında huzurla oturuyor. Yanındaki oleander çalısı, canlı yeşil yaprakları ve yumuşak pembe çiçekleriyle mekâna doğal bir zarafet ve dinginlik katıyor. Sanatçı, terakota duvarlar ve soğuk mermer zeminlerin hakim olduğu sıcak bir renk paleti kullanarak gözü kemerlerden geçip uzaklardaki deniz manzarasına yönlendiriyor. Dokulara gösterilen titiz özen — terakotanın pürüzlülüğünden mermerin pürüzsüzlüğüne ve çiçeklerin yumuşaklığına kadar — izleyiciyi sahnenin içine çekiyor, hafif bir esinti ve çiçek kokusunu hissettiriyor. Kompozisyonun derinliği ve perspektifi, kadının düşüncelere dalmış gibi göründüğü, çiçeğin kokusunun tadını çıkardığı sessiz bir tefekküre davet ediyor. Bu eser, klasik antik döneme güzel bir saygı duruşu olup realizm ile samimi bir atmosferi harmanlayarak geçici şiirsel bir anı yakalıyor.