Eser, canlı bir rüya, renk ve biçimin yemyeşil bir gobleni gibi açılıyor. Göz, anında yemyeşil manzaraya çekilir; yaprakların canlı sarıları ve gökyüzünün mavisiyle noktalanan derin yeşiller bolluğu, sürekli bir yaz yeri öneriyor. Dolambaçlı bir yol, izleyiciyi sahneye daha derine davet eder, burada iki tavuskuşu nöbet tutar, yanardöner tüyleri ışığı yakalar; neredeyse sembolik görünüyorlar, belki de vahşi çevrenin fonuna karşı güzelliği veya kibiri temsil ediyorlar. Tablonun kompozisyonu kasıtlı olarak düzleştirilmiş, sanatçının tarzının bir özelliği, sahneye bir gerçek dışılık hissi veriyor. Sanatçının fırça darbeleri cesur ve etkileyicidir, tuval üzerinde elle tutulur bir doku yaratan kalın, görünür vuruşlar vardır. Rengin kullanımı özellikle çarpıcıdır, kontrast ve görsel ilgi yaratmak için tamamlayıcı tonlar kullanılır. Arka planda görünen gün batımının sıcak tonları ve bitki örtüsünün canlı yeşilleri bir bütün uyumu yaratır.