Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια συγκινητική σκηνή ανθρώπινης προσπάθειας. Μια ομάδα ατόμων ασχολείται με αυτό που φαίνεται να είναι γεωργική εργασία. Η σύνθεση χωρίζεται σε δύο διακριτά τμήματα, καθένα από τα οποία απεικονίζει άτομα που εργάζονται στη γη. Το στυλ είναι απλοϊκό, σχεδόν καρτουνίστικο, αλλά ξεχειλίζει από συναίσθημα. Η χρήση έντονου μαύρου μελανιού σε λευκό φόντο δημιουργεί μια αίσθηση αμεσότητας και ωμής ενέργειας. Μπορεί κανείς σχεδόν να ακούσει τον ρυθμικό ήχο των εργαλείων στο έδαφος, να αισθανθεί το συλλογικό βάρος της υπό εξέταση εργασίας και να αντιληφθεί την ήρεμη αποφασιστικότητα που είναι χαραγμένη στα πρόσωπά τους.