Η σκηνή ξεδιπλώνεται μπροστά μου σαν δραματική σκηνή, το τοπίο είναι ένα τραχύ σκηνικό για αυτή τη συνάντηση. Μια φιγούρα, ίσως ο ίδιος ο Οβίδιος, αναπαύεται σε μια ληθαργική ανάπαυση, τυλιγμένη σε ρέοντα ενδύματα από βαθιά μπλε και λευκά. γύρω του, οι Σκύθες, με τα σώματά τους σμιλεμένα από το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, συγκεντρώνονται. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι γεμάτες ενέργεια, γρήγορες, αποφασιστικές και εμποτισμένες με την αίσθηση της κίνησης. Η χρωματική παλέτα είναι αγκυρωμένη σε γήινους τόνους, που διακόπτονται από λάμψεις ζωντανού χρώματος στα ρούχα και στον ουρανό. Το άλογο, μια ισχυρή και επιβλητική παρουσία, ξεχωρίζει. Είναι σαν ο καλλιτέχνης να ήθελε να μεταδώσει την αγριότητα και τη σύγκρουση των πολιτισμών. Η σύνθεση καθοδηγεί το μάτι σε όλη τη σκηνή, από την ανακλινόμενη φιγούρα στις φιγούρες που την περιβάλλουν, και στη συνέχεια στο μαγευτικό άλογο, συνδέοντας κάθε στοιχείο.