Το φως του ήλιου λούζει τη σκηνή, ρίχνοντας μια ζεστή λάμψη στις φιγούρες που απεικονίζονται. Η σύνθεση φαίνεται οικεία, προσκαλώντας τον θεατή να παρατηρήσει μια στιγμή ήσυχης ανάπαυσης. Τρεις γυναίκες, αποδοσμένες με τις χαρακτηριστικές απλουστευμένες μορφές του Gauguin, αποτελούν το επίκεντρο. Η μία αναπαύεται νωχελικά σε μια επιφάνεια, το σχήμα της αντικατοπτρίζει την απαλή καμπύλη του ορίζοντα που φαίνεται στο βάθος. Λουσμένη στο πορτοκαλί. Μια άλλη κάθεται, με την πλάτη στον θεατή, το σχήμα της καθορίζεται από ένα μεγάλο καπέλο που ρίχνει σκιά στο πρόσωπό της. Μια τρίτη, ντυμένη με ροζ ρούχο, κάθεται στο παρασκήνιο και μια τέταρτη γυναίκα φροντίζει κάτι στο παρασκήνιο. Η χρήση από τον καλλιτέχνη πλατιών, επίπεδων χρωματικών περιοχών, απαλλαγμένων από υπερβολικές λεπτομέρειες, είναι εντυπωσιακή. Οι ξύλινες σανίδες της πλατφόρμας στην οποία ξεκουράζονται είναι διατεταγμένες, καθοδηγώντας το βλέμμα προς το τοπίο του φόντου.