Ο πίνακας παρουσιάζει μια έντονη αντίθεση, χωρισμένη από μια γραμμή ορίζοντα που χωρίζει τον καμβά στη μέση, δημιουργώντας ένα σουρεαλιστικό τοπίο. Πάνω, ξεδιπλώνεται ένας διπλός ουρανός—η μισή γαλήνια μπλε, η άλλη μια ζοφερή νύχτα. Ένας χρυσός ήλιος και ένα χλωμό φεγγάρι κρέμονται σε αναστολή, σύμβολα της ημέρας και της νύχτας, της ελπίδας και της απελπισίας. Στο προσκήνιο, μια φιγούρα, που μοιάζει με την ίδια τη Φρίντα Κάλο, κάθεται όρθια, μια ζωηρή παρουσία μέσα στην ερήμωση. Είναι ντυμένη με ένα λαμπερό κόκκινο φόρεμα, το χρώμα του οποίου είναι μια τολμηρή δήλωση ενάντια στους σιωπηλούς γήινους τόνους. Δίπλα της, μια φιγούρα καλυμμένη με λευκό ύφασμα αναπαύεται σε φορείο, τραύματα που παραμορφώνουν το σχήμα της. Το έδαφος είναι ένα μωσαϊκό χρωμάτων, προσθέτοντας στην ονειρική ποιότητα. Ένα μικρό πανό, που κρατά η φιγούρα, φέρει μια επιγραφή που προσφέρει ένα μήνυμα ελπίδας και ανθεκτικότητας.