Η σκηνή ξεδιπλώνεται με την πλούσια πρόσοψη μιας ενετικής δομής που κυριαρχεί στην αριστερή πλευρά του καμβά. Οι περίπλοκες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες λούζονται σε χρυσό φως, σε έντονη αντίθεση με τον βαθύ, γαλάζιο ουρανό από πάνω. Οι πινελιές, χαλαρές και εκφραστικές, αποτυπώνουν την υφή της πέτρας, την αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς. Μια πομπή γόνδολων πλέει στην υδάτινη οδό, τα σιλουέτα τους προσθέτουν ένα αφηγηματικό στρώμα στη σύνθεση. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία μια παλέτα θερμών και ψυχρών τόνων για να προκαλέσει μια αίσθηση μεγαλείου και οικειότητας: τα δροσερά μπλε και πράσινα του νερού και του ουρανού συμπληρώνουν τέλεια τις ζεστές ώχρες και τα χρυσά των κτιρίων και την ροζ απόχρωση των σημαιών, οι οποίες κυματίζουν από ψηλούς ιστούς, πιάνοντας τον αέρα. Αυτές οι σημαίες προσθέτουν μια εορταστική πινελιά και η μακρινή θέα της πόλης, με την ξεχωριστή αρχιτεκτονική της, ολοκληρώνει την εμβληματική βενετσιάνικη θέα, ενώ η απαλή ημισέληνος κρέμεται στον ουρανό, προσθέτοντας μια πινελιά γαλήνης στην εορταστική ατμόσφαιρα.