Scena otwiera się z bogatą fasadą weneckiej budowli dominującej po lewej stronie płótna; jej zawiłe detale architektoniczne skąpane są w złotym świetle, w ostrym kontraście z głębokim, błękitnym niebem. Pociągnięcia pędzla, luźne i ekspresyjne, oddają fakturę kamienia, interakcję światła i cienia. Orszak gondoli porusza się po drodze wodnej, a ich sylwetki dodają kompozycji warstwę narracyjną. Artysta w mistrzowski sposób wykorzystuje paletę ciepłych i zimnych tonów, aby wywołać poczucie zarówno wspaniałości, jak i intymności: chłodne błękity i zielenie wody i nieba doskonale równoważą ciepłe ochry i złoto budynków oraz różowy odcień flag, które powiewają z wysokich masztów, chwytając wiatr. Flagi te dodają świątecznego akcentu, a odległy widok miasta z charakterystyczną architekturą dopełnia kultowy wenecki widok, podczas gdy lekki sierp księżyca wisi na niebie, dodając odrobinę spokoju świątecznej atmosferze.