Η σκηνή ξεδιπλώνεται με ένα απαλό, διάχυτο φως. Ο ήλιος, ένας θολός δίσκος, συγχωνεύεται με τον ατμοσφαιρικό ουρανό, ρίχνοντας μια ζεστή λάμψη στο νερό και στην μακρινή αρχιτεκτονική. Ένα στόλος πλοίων, με τα πανιά τους μαζεμένα ή να κυματίζουν, είναι το επίκεντρο, γεμάτο δραστηριότητα. Οι φιγούρες στο προσκήνιο φαίνεται να ξεφορτώνουν τα αλιεύματά τους, τα σχήματά τους αποδίδονται με γρήγορες, ιμπρεσιονιστικές πινελιές που υποδηλώνουν κίνηση και την αμεσότητα της στιγμής. Η χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη δημιουργεί μια αίσθηση βάθους, τραβώντας το βλέμμα του θεατή από το προσκήνιο στην φωτεινή απόσταση.

Η σύνθεση είναι καλά ισορροπημένη, με την αρχιτεκτονική στα δεξιά να αντικατοπτρίζει το πλοίο στα αριστερά, δημιουργώντας μια αίσθηση αρμονίας. Το παιχνίδισμα του φωτός στο νερό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, υποδηλώνοντας ένα απαλό αεράκι και την κίνηση των κυμάτων. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι η ηρεμία και η ομορφιά, ένα στιγμιότυπο μιας ζωντανής παραθαλάσσιας πόλης. Η εφαρμογή του χρώματος φαίνεται αβίαστη, αποτυπώνοντας τα φευγαλέα εφέ του φωτός και της ατμόσφαιρας με αξιοσημείωτη δεξιότητα.