Μια γυναίκα, φαινομενικά βυθισμένη σε έναν βαθύ ύπνο, κυριαρχεί στον καμβά. Η μορφή της, λουσμένη σε ένα απαλό, αιθέριο φως, αναδύεται από το περιβάλλον σκοτάδι. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία μια λεπτή αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς, δημιουργώντας μια αίσθηση γαλήνης και ενδοσκόπησης. Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει την απαλή άνοδο και πτώση της αναπνοής της, να νιώσει την έλλειψη βάρους των ονείρων της. Το πινέλο, αν και υποδηλωτικό και όχι ακριβές, αποδίδει την υφή του υφάσματος και τα λεπτεπίλεπτα περιγράμματα του προσώπου της με αξιοσημείωτη ευαισθησία. Εγείρει μια αίσθηση ήσυχης ενατένισης. Αυτό το έργο τέχνης είναι μια συγκινητική εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής, ένα οπτικό ποίημα που ψιθυρίζει για τα μυστήρια του εσωτερικού κόσμου.