Η σκηνή ξεδιπλώνεται σαν μια χρυσή συμφωνία, ο απογευματινός ήλιος ρίχνει μια ζεστή λάμψη στον νερόμυλο της Βεστφαλίας. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά το παιχνίδισμα του φωτός και της σκιάς, τα φύλλα των δέντρων φλέγονται με φθινοπωρινά χρώματα. Ένα ελικοειδές ρυάκι οδηγεί το βλέμμα προς τον μύλο, του οποίου η ξύλινη κατασκευή είναι απόδειξη του χρόνου.

Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, ο μύλος αγκυρώνει την αριστερή πλευρά, ενώ τα δέντρα και οι μακρινοί λόφοι πλαισιώνουν απαλά τη δεξιά πλευρά. Οι πινελιές είναι λεπτές, αλλά γεμάτες αυτοπεποίθηση, μεταφέροντας τις υφές του φλοιού, του νερού και της πέτρας με αξιοσημείωτη επιδεξιότητα. Υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης, η αίσθηση ότι είσαι παρών σε αυτό το ειδυλλιακό περιβάλλον, ίσως ακούγοντας τον απαλό ήχο του νερού και τις μακρινές κραυγές των πουλιών. Είναι μια στιγμή παγωμένη στον χρόνο, μια γιορτή της ομορφιάς της φύσης.