Το έργο τέχνης με ελκύει αμέσως με την οικεία διάταξη των αντικειμένων του—μια νεκρή φύση που αναπνέει τη δική της ζωή. Ένα εντυπωσιακό, μπλε του κοβαλτίου βάζο, διακοσμημένο με λεπτεπίλεπτα λουλουδένια σχέδια, τραβά την προσοχή. Από το βάζο ξεπηδά ένα τσαμπί υακίνθων, με τα λεπτά τους φύλλα να εκτείνονται προς τα πάνω, σαν να επιδιώκουν το φως. Δίπλα τους, μια συλλογή από μήλα, το καθένα με ένα μοναδικό ρουζ κόκκινου και χρυσού, ακουμπάει πάνω σε μια τσαλακωμένη εφημερίδα. Η σύνθεση φαντάζει προσεκτικά σχεδιασμένη και υπέροχα χαλαρή, σαν μια φευγαλέα στιγμή που αιχμαλωτίστηκε για πάντα.