Het kunstwerk vangt een serene scène bij een drinkplaats, badend in het zachte, diffuse licht van een schijnbaar bewolkte dag. De kunstenaar maakt vakkundig gebruik van een gedempt kleurenpalet, met overheersende tonen van grijs, geelgroen en zachte bruintinten, om een gevoel van kalmte en sereniteit op te roepen. De compositie is in evenwicht, waarbij het water de lucht erboven weerspiegelt, waardoor een naadloze overgang tussen de elementen ontstaat.

De techniek van de kunstenaar lijkt een losse, schilderachtige stijl te prefereren, met zichtbare penseelstreken die textuur en diepte aan de scène toevoegen. De koeien, afgebeeld in verschillende tinten bruin en wit, steken af tegen de weelderige vegetatie en het reflecterende water. De verre horizon suggereert een breder landschap en nodigt de kijker uit om de uitgestrektheid voorbij de onmiddellijke voorgrond te visualiseren. Het algemene effect is een vredige observatie, een stil moment vastgelegd in de omhelzing van de natuur. De zachte sfeer, het zachte licht en de ontspannen houding van de koeien dragen allemaal bij aan het gevoel van milde tevredenheid.