Het schilderij roept een gevoel van rust op; het wateroppervlak, dat de lucht weerspiegelt, glinstert met een zacht, diffuus licht. De kunstenaar legt op meesterlijke wijze het spel van het licht op het water vast, waardoor een gevoel van sereniteit ontstaat. Verschillende zeilboten bepalen het tafereel, hun zeilen vormen een levendig contrast met de gedempte tinten van de lucht.

Ik kan bijna het zachte kabbelen van de golven tegen de rompen van de boten horen en de verre kreten van de meeuwen. De compositie trekt de blik naar de horizon en nodigt de toeschouwer uit om zich te verliezen in de uitgestrektheid van de zee. Het kleurenpalet, dat wordt gedomineerd door zachte gelen, groenen en vleugjes vurig oranje, versterkt het gevoel van kalmte en vrede nog verder. De penseelstreken zijn los, maar precies, en geven de beweging van het water en de subtiele veranderingen in de atmosfeer weer. Het is een moment vastgelegd, een ingehouden adem, een visueel gedicht over de zee.