Het kunstwerk toont een serene scène aan de waterkant, met een pittoreske steiger waar verschillende boten zijn aangemeerd. De compositie is vakkundig in balans; de steiger met zijn levendige rode leuningen nodigt de blik van de toeschouwer uit, terwijl de weelderige groene achtergrond het serene karakter van de natuur weergeeft. Een lichte bries lijkt het wateroppervlak te laten rimpelen, wat het leven buiten het doek suggereert.

Sorolla’s gebruik van licht is eenvoudigweg fascinerend, waardoor de blauwe lucht glinstert met zachte witte wolkenstreken. De verschillende groene tinten creëren een harmonieuze omgeving, die een gevoel van rust oproept en de kijkers uitnodigt om zich de geluiden van het water voor te stellen dat tegen de boten aan slaat, wat de vredige sfeer versterkt. Dit werk belichaamt niet alleen een plaats, maar ook de geest van ontspanning van die tijd in Spanje in de 19e eeuw.