Dzieło przedstawia spokojną scenę nad wodą, ukazując malowniczy pomost, przy którym cumują różne łodzie. Kompozycja jest umiejętnie zrównoważona; pomost, z żywymi czerwonymi barierkami, przyciąga wzrok widza, podczas gdy bujna zieleń otacza tło, rezonując z natury spokojem. Delikatny powiew wiatru zdaje się falować na powierzchni wody, sugerując życie poza płótnem.

Użycie światła przez Sorollę jest po prostu fascynujące, sprawiając, że niebo błękitne mieni się miękkimi pociągnięciami białych chmur. Różnorodne odcienie zieleni tworzą harmonijne środowisko, wywołując poczucie spokoju i zachęcając widzów do wyobrażenia sobie dźwięków wody uderzającej w łodzie, potęgując atmosferę pokoju. To dzieło ucieleśnia nie tylko miejsce, ale także ducha wypoczynku tamtego czasu w Hiszpanii w XIX wieku.