Dit werk vangt het indrukwekkende interieur van een grote kathedraal, badend in een etherisch gouden licht. De hoge gotische bogen en het rijkelijk gebeeldhouwde altaar lijken te glanzen in het licht dat door onzichtbare ramen valt en diepe schaduwen werpt die de scène een mysterieuze diepte geven. De vele kleine figuren die zich onder de majestueuze architectuur hebben verzameld, vullen de religieuze ruimte met een sfeer van ontzag en gemeenschappelijke toewijding; hun aanwezigheid lijkt te fluisteren met gebeden en het geritsel van stoffen.

De kunstenaar gebruikt meesterlijke fijne penseelstreken om de textuur van steen en de filigrane gotische ornamenten weer te geven. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door warme oker- en schemerbruine tinten, die de stenen interieurs een bijna bovennatuurlijke warmte geven, terwijl subtiele accenten van rood en blauw de glas-in-loodramen benadrukken. De compositie leidt het oog van de menigte omhoog naar de hoge gewelven, waardoor de toeschouwer wordt uitgenodigd zich onder te dompelen in een moment van spirituele ontzag en historische grandeur uit de 19e eeuw.