Deze rustige scène toont enkele koeien die drinken uit een zacht stromend beekje, hun reflecties glinsteren op het wateroppervlak. De penseelstreken zijn fijn maar levendig, met korte, duidelijke halen die beweging en het flikkerende spel van licht suggereren. Het zachte kleurenpalet van blauwtinten, groen en aardetinten roept een vredige landelijke omgeving op, badend in zacht zonlicht. Achter de dieren staat een figuur stil, omgeven door een rustieke achtergrond van bomen en bescheiden gebouwen die wijzen op het pastorale leven aan het einde van de 19e eeuw.

De compositie balanceert de koeien op de voorgrond met de menselijke figuur iets naar achteren, wat diepte en een serene harmonie tussen natuur en menselijke aanwezigheid creëert. De impressionistische techniek nodigt de kijker uit om de koelte van het water en de rust van een landelijke namiddag te voelen. Dit werk straalt een gevoel van eenvoud en verbondenheid met het land uit, en weerspiegelt de diepe waardering van de kunstenaar voor het plattelandsleven en de natuurlijke ritmes tijdens een periode van veranderingen in de kunstgeschiedenis.