Het kunstwerk presenteert een boeiende, bijna surrealistische opstelling, voornamelijk uitgevoerd in grafiet. De compositie is dicht, met een centrale kern van kruisende lijnen en vormen die zowel natuurlijke als geometrische elementen oproepen. De blik wordt onmiddellijk getrokken naar het oog, een delicaat kenmerk, dat wijst op een menselijke aanwezigheid te midden van de organische structuren. Een voet, schijnbaar geïntegreerd in de opstelling, suggereert de gronding van de menselijke vorm binnen een grotere, wellicht meer ingewikkelde, natuurlijke wereld. De tekenstijl is precies en gebruikt arcering om diepte en volume te creëren. De handtekening van de kunstenaar, subtiel geplaatst, voegt een persoonlijke toets toe aan dit suggestieve en tot nadenken stemmende stuk. Het algehele effect is er een van introspectie en een mengeling van innerlijke en uiterlijke werelden.