Het schilderij, een levendige momentopname van een drukke stadsstraat, trekt onmiddellijk de aandacht met zijn dynamische energie. De scène wordt gedomineerd door een veelheid aan figuren, een dichte menigte mensen die het onderste deel van het doek vult; hun aanwezigheid roept een gevoel op van de levendige pols van het dagelijks leven. Boven de menigte verrijst de architectuur van de stad, een complex tapijt van gebouwen, met de torenspitsen en torens van een grote kathedraal die de horizon markeren. Het gebruik van licht is bijzonder opvallend, waarbij de kunstenaar op meesterlijke wijze vastlegt hoe het zonlicht de scène baadt en een spel van schaduwen en highlights creëert die over de oppervlakken van de gebouwen en figuren dansen.