Op het doek zijn twee tweemastschoeners verankerd in de haven van Antibes, weergegeven in een serene dans van kleurenpunten. Elke kleine stip vormt een mozaïek van pastelkleuren — zachtblauw, lila, bleekgeel en roze — die het licht en de weerspiegelingen op het water vastleggen, alsof het moment van zonsopgang of zonsondergang wordt gevangen.

De pointillistische techniek weeft een harmonieuze compositie waarin de verticale masten van de schepen contrasteren met de horizontale lijnen van zee en verre bergen. De reflecties in het water en de kalme sfeer geven het geheel een poëtische stilte, die de toeschouwer meevoert naar de vredige ambiance van een mediterrane haven. De kleuren vieren het licht als een levendig, vertellend element.